Vlees in petrischaal in laboratorium

Hongerige bacteriën zetten CO2 om in eiwitten

Het is mogelijk CO2 uit de lucht te halen en er met waterstofetende bacteriën eetbare eiwitten van te maken. ‘Vlees op basis van lucht’ bevat meer eiwitten dan sojameel en kan een win-win zijn voor het klimaat.

Het is mogelijk CO2 uit de lucht te halen en er met waterstofetende bacteriën eetbare eiwitten van te maken. ‘Vlees op basis van lucht’ bevat meer eiwitten dan sojameel en kan een win-win zijn voor het klimaat.

Shutterstock

Als je gehakt koopt, kost dat je niet alleen geld. Ook het klimaat lijdt eronder, want de voedselproductie is goed voor meer dan een derde van de totale wereldwijde CO2-uitstoot.

Een van de grootste boosdoeners is de vleesproductie, onder meer doordat bij het houden van vee veel methaan vrijkomt via boeren en winden. We hebben dus alternatieve eiwitbronnen nodig om het klimaat te redden zonder dat we verhongeren.

Maar nu heeft onder meer het Amerikaanse bedrijf Air Protein een manier gevonden om CO2 uit de lucht te halen en het als eetbaar eiwit in je biefstuk te stoppen. Ze noemen het ‘vlees op basis van lucht’.

Meerdere vliegen in één klap

De inspiratie komt van NASA, dat in de jaren 1960 experimenteerde met voeding op basis van het CO2 dat werd uitgeademd door astronauten.

Tarwe-eiwit tegen zwarte achtergrond

Het eindproduct is volgens Air Protein een eiwit dat je kunt gebruiken voor milieuvriendelijk vlees, net als erwteneiwit.

© Shutterstock

De technologie: Waterstofetende bacteriën zetten CO2 om in eiwit

Lucht bestaat voor 70 procent uit stikstof en bevat daarnaast steeds meer koolstof uit het broeikasgas CO2. Deze stoffen vormen de basis van de aminozuren waaruit eiwitten zijn opgebouwd.

Air Protein wil de details van zijn methode niet onthullen, maar dit zijn de grote lijnen:

Waterstof wordt uit water gesplitst met een elektrolyseapparaat. Dit zet het water onder stroom en laat waterstof omhoog borrelen.

De waterstof wordt naar een soort fermentatievat geleid, waar een speciaal soort bacterie, hydrogenotrofen, de waterstof opeten en eiwitten vormen – net zoals een plant biomassa maakt via fotosynthese.

Het proces duurt enkele dagen en levert eiwitrijk meel op, dat net zoals als soja- en erwteneiwit te gebruiken is in bijvoorbeeld plantaardig gehakt.

Air Protein slaat meerdere vliegen in één klap.

CO2 wordt rechtstreeks uit de lucht gehaald en omgezet in iets bruikbaars.

Ook wordt de voedselproductie goedkoper: eiwitten kunnen met veel minder middelen worden geproduceerd dan bij traditionele landbouw.

Onderzoek wijst uit dat bij de productie van deze eiwitten 10 keer minder water wordt verbruikt van bij de verbouw van sojabonen.

Hetzelfde principe wordt gebruikt door het Finse Solar Foods. Dit bedrijf is een pilot gestart, waarbij een paar honderd gram eiwitmeel per dag wordt geproduceerd.

Air Protein is iets verder. Het bedrijf heeft ruim 25 miljoen euro aan kapitaal opgehaald om de techniek te optimaliseren en de massaproductie op te starten.

Een grote uitdaging is te bewijzen dat het eiwit op grote schaal kan worden geproduceerd, op een manier die qua energieverbruik duurzaam is.