Marsbasis beton

Marsbasis wordt gemaakt van bloed, zweet en ... urine

Lichaamsstoffen van de astronauten zelf kunnen dienen als bindmiddel om sterk beton te maken van marsstof.

Lichaamsstoffen van de astronauten zelf kunnen dienen als bindmiddel om sterk beton te maken van marsstof.

Team Gemma/NASA

Als we al het materiaal voor een toekomstige marsbasis van de aarde naar de rode planeet moeten brengen, kost dat veel te veel raketreizen en dus geld.

Daarom is het noodzakelijk om technieken te bedenken om lokale grondstoffen als sterk bouwmateriaal in te zetten.

Onderzoekers van de Britse University of Manchester stellen dat de materialen gemaakt moeten worden door de astronauten zelf, met bloed, zweet – en urine.

De onderzoekers hebben proeven gedaan waarbij ze het eiwit albumine, dat in ons bloed zit, mengden met stof met dezelfde kenmerken als het stof op Mars. Het resultaat was een materiaal dat de onderzoekers AstroCrete noemen en dat zo sterk is als beton.

beton maan mars

Het lukte de onderzoekers om AstroCrete te maken met gesimuleerd maanstof (links) en gesimuleerd marsstof (rechts).

© A. D. Roberts et al.

De tests in het laboratorium lieten zien dat AstroCrete een druk van 25 megapascal kon hebben. Ter vergelijking: het beton dat we meestal gebruiken voor gebouwen op aarde kunnen een druk tussen 20 en 32 megapascal weerstaan.

Urine maakt het beton nog sterker

De tests lieten daarnaast zien dat het beton met de stof ureum, die in ons zweet en urine zit, nog sterker werd. In de meest optimale mengsels steeg de druksterkte tot wel 39,7 megapascal.

AstroCrete Mars beton

AstroCrete uit een 3D-printer had een hogere druksterkte dan het bouwbeton op aarde.

© A. D. Roberts et al.

De onderzoekers hebben uitgerekend dat een team van zes astronauten tijdens een tweejarige missie op Mars genoeg eiwitten en ureum kan produceren voor 500 kilo AstroCrete.

Dat klinkt niet zo veel, maar met een bouwtechniek waarbij het materiaal alleen nodig is voor de dragende en belaste delen van het gebouw, kun je er ver mee komen. Eén astronaut kan volgens de berekeningen genoeg eiwiten en ureum produceren om de basis uit te breiden voor één extra astronaut.