Moonfall

Kan de maan op de aarde storten?

In de film Moonfall komt de maan heel dicht bij de aarde, met vreselijke gevolgen, maar wat zou er eigenlijk echt gebeuren als de afstand tot de maan veel kleiner zou worden?

In de film Moonfall komt de maan heel dicht bij de aarde, met vreselijke gevolgen, maar wat zou er eigenlijk echt gebeuren als de afstand tot de maan veel kleiner zou worden?

Lionsgate/Zume/Ritzau Scanpix

In de rampenfilm Moonfall wordt de maan door een onbekende kracht uit zijn baan gestoten, waardoor hij de aarde nadert. De getijden worden zo sterk dat ze wereldwijde natuurrampen veroorzaken, en alleen een dappere missie van gepensioneerde astronauten kan de aarde nog redden.

In het echt zou het ook grote gevolgen hebben als de maan dichter bij de aarde zou komen.

Als de afstand gehalveerd werd, tot 192.000 kilometer, zou de maan vanaf de aarde gezien vier keer zo groot lijken. Dan zouden de nachten aanzienlijk lichter zijn, maar daar zouden we nog wel mee kunnen leven – maar met de getijdenkrachten niet.

Twee keer per dag een vloedgolf

Met de huidige afstand tot de maan ontstaan er vloedgolven van 0,7 meter hoog op open zee. Als de afstand gehalveerd wordt, zouden die golven wel 5,5 meter hoog worden.

Dan zouden die twee keer per dag veel laaggelegen eilanden en continentale kusten overspoelen. Tegelijkertijd zouden de krachten hevige aardbevingen en vulkaanuitbarstingen veroorzaken.

De maan zou op zijn beurt ook worden beïnvloed door de getijdenkrachten van de aarde. En als de maan nog dichterbij zou komen, zou hij uiteindelijk uit elkaar spatten.

Als de maan dichter bij de aarde komt, breekt hij bij het bereiken van de zogeheten Rochelimiet.

De maan valt
© Shutterstock & Lotte Fredslund

1. De aarde trekt de maan scheef

Als de maan de Rochelimiet zou naderen, 18.470 kilometer van de aarde, zou hij langzaamaan steeds langwerpiger worden, omdat de getijdenkrachten van de aarde steeds sterker worden.

De maan valt
© Shutterstock & Lotte Fredslund

2. De maan ontploft

Vlakbij de Rochelimiet worden de getijdenkrachten zo sterk dat ze de zwaartekracht van de maan te boven gaan, waardoor die de maan niet meer bij elkaar kan houden. De maan wordt in stukken gescheurd.

De maan valt
© Shutterstock & Lotte Fredslund

3. De stukken vormen een ring

De binnenste brokstukken van de maan zullen sneller om de aarde draaien dan de buitenste. Daarom verspreidt het maanmateriaal zich geleidelijk en ontstaat er uiteindelijk rondom de hele aarde een ring bij de Rochelimiet.

In werkelijkheid komt de maan echter helemaal niet dichter bij de aarde, maar staat hij juist elk jaar zo’n 3,8 centimeter verder weg.

Pas over vijf miljard jaar, als de zon in een rode reus verandert, zal de maan anders gaan bewegen.

Als de zon opzwelt, zal zijn buitenste atmosfeer de aarde en de maan omsluiten. Die atmosfeer zal de bewegingen van de maan afremmen, en door de afgenomen energie zal de maan ons naderen en op 18.470 kilometer hoogte uit elkaar vallen.