Nachthemel gloeit na van intense zonnestraling

In maart licht de sterrenhemel groen en geel op – een teken dat de moleculen van de atmosfeer aan het herstellen zijn van het bombardement van zonnestralen overdag.

In maart licht de sterrenhemel groen en geel op – een teken dat de moleculen van de atmosfeer aan het herstellen zijn van het bombardement van zonnestralen overdag.

Y. Beletsky (LCO)/ESO

OVER DE AIRGLOW

Het lichtfenomeen airglow of lichtgloed bestaat uit een dunne, lichtgevende laag aan de horizon, die verschillende kleuren kan hebben, waarvan de eigenschappen worden bepaald door de moleculen in de lucht.

Bij airglow splitsen de luchtmoleculen zich door de intense straling van de zon.

Wanneer de moleculen ’s nachts weer bijeenkomen, geven ze een zwakke, vaak groenige of roodachtige gloed af, waardoor de nachthemel nooit helemaal zwart is.

© NASA

Moleculen geven verschillende kleuren

Op circa 80 kilometer hoogte zorgt zuurstof voor groene airglow, op ongeveer 95 kilometer hoogte voor een vage, blauwe gloed en op 200-300 kilometer hoogte voor een rode tint.

Naar beneden toe, op 80-90 kilometer hoogte, kunnen zuurstof- en waterstofmoleculen ook een rode kleur geven. Een gelige airglow wordt veroorzaakt door natrium.

Onder gunstige omstandigheden kun je het verschijnsel met het blote oog waarnemen.

BEKIJK DE AIRGLOW

© NASA

Zo ga je te werk

WAAR EN WANNEER?

Om airglow te zien, ga je rond nieuwemaan op naar een donkere plek. Het verschijnsel begint op z’n vroegst een uur na zonsondergang, en het houdt de hele nacht aan.

Airglow zie je meestal op een hoogte van circa 20 graden boven de horizon. Door de schuine invalshoek kijk je door een dikkere laag airglow dan wanneer je recht omhoog kijkt.

ZICHTBAAR?

Om airglow te fotograferen belicht je je foto lang, bijvoorbeeld 30 seconden. De camera vangt veel meer licht op dan het oog en geeft kleuren en structuren ook beter weer.