Streptokokken kunnen vleesetende bacteriën zijn

Zo vallen vleesetende bacteriën aan

Een aanval van vleesetende bacteriën is lastig te herkennen, maar kan een schrammetje in enkele uren veranderen in een doodvonnis. Leer de akelige infectie te spotten – en te voorkomen.

Een aanval van vleesetende bacteriën is lastig te herkennen, maar kan een schrammetje in enkele uren veranderen in een doodvonnis. Leer de akelige infectie te spotten – en te voorkomen.

Shutterstock

Een infectie met vleesetende bacteriën

Een Chinese beroemdheid overleed na liposuctie, in San Diego stierven zeven heroïneverslaafden en in Wisconsin verloor een man beide benen en handen en zijn neus nadat een hond hem in het gezicht gelikt had.

Al deze mensen kregen te maken met een zogeheten necrotiserende wekedeleninfectie, te wijten aan vleesetende bacteriën.

Deze bacteriën eten niet echt het vlees op, maar scheiden een gif uit waardoor het bloed samenklontert. Daardoor stopt de bloed- en zuurstoftoevoer naar het getroffen gebied en sterft het spierweefsel af.

VIDEO: Zo vallen vleesetende bacteriën het lichaam aan

Circa de helft van de patiënten krijgt vleesetende bacteriën binnen door een schram, snee of brandwond. In andere gevallen kan een botbreuk of klap de spiervezels verzwakken, die dan besmet worden door lichaamseigen bacteriën.

Als de bacteriën door een wond binnenkomen, gaat het meestal om Streptococcus pyogenes, maar meerdere soorten kunnen tegelijk binnendringen. Bij een op de drie gevallen is Staphylococcus aureus – MRSA – een van de veroorzakers van de infectie.

Deze bacteriën worden zelden tussen mensen overgedragen.

Er komen tal van vleesetende bacteriën voor in de grond en op de huid, maar ze kunnen ook van nature in het bloed zitten, bijvoorbeeld na een keelontsteking, zonder dat er een vleesetende infectie ontstaat.

Symptomen van vleesetende bacteriën

Iedereen ongeacht leeftijd, geslacht of gezondheid kan te maken krijgen met vleesetende bacteriën, maar kinderen worden minder vaak getroffen. Zo’n 70 procent van de patiënten heeft een verzwakt immuunsysteem door o.a. kanker of diabetes.

In de ergste gevallen leiden vleesetende bacteriën tot grootschalige weefselsterfte, wat bloedvergiftiging, orgaanfalen en de dood tot gevolg kan hebben.

WAARSCHUWING: EXPLICIETE FOTO’S

Vleesetende bacteriën bij 43-jarige man

Zwarte plekken van afgestorven weefsel breiden zich uit bij een patiënt met vleesetende bacteriën.

© Piotr Smuszkiewicz, Iwona Trojanowska, Hanna Tomczak

Voor het zo ver is, ondervindt de patiënt vaak:

  • Zwellingen bij de infectie
  • Rode of paarse huid
  • Hevige pijn
  • Koorts
  • Braken/diarree

Doordat vleesetende bacteriën onder de huid aanvallen, is een infectie in het begin moeilijk te ontdekken, ook omdat de zwelling op andere infecties of een buil kan lijken.

Let goed op extreme pijn en hard worden en opzwellen van het gebied buiten de rode of paarse huid.

Vroege symptomen van vleesetende bacteriën

Een gevoelige, glimmende huid rond de infectie kan ook een vroege aanwijzing van vleesetende bacteriën zijn.

© Morphx1982 / Wikimedia Commons

Behandeling van vleesetende bacteriën

In West-Europa kampt ca. 1 op de 100.000 mensen jaarlijks met een infectie met vleesetende bacteriën. Tussen de 25 en 35 procent van de patiënten overlijdt, en de afgelopen 30 jaar is de overlevingskans niet verbeterd.

Een snelle ontdekking van de infectie is doorslaggevend voor het succes van de behandeling.

De infectie verspreidt zich met ca. 2,5 centimeter per uur door het weefsel en is binnen enkele uren of dagen dodelijk.

De diagnose wordt meestal gesteld door een sneetje in de huid te maken. Een chirurg stelt een necrotiserende wekedeleninfectie vast als het onderliggende weefsel week en zacht is en met een vinger te scheiden is.

Microscoopbeeld van vleesetende bacteriën in vlees

Op een microscoopbeeld is weefsel met vleesetende bacteriën (paarse stippen) te zien. De witte plekken zijn vet.

© Nephron / Wikimedia Commons

Zodra een infectie ontdekt is, krijgt de patiënt doorgaans verschillende antibiotica, die toegespitst worden als de specifieke bacterie bekend is. Dit vermindert de verspreiding, maar omdat dat vaak niet voldoende is, verwijdert een chirurg het dode weefsel.

Bij een op de twee patiënten met een type-2-infectie via o.a. een wond, worden ledematen geamputeerd.

Er is geen effectief geneesmiddel tegen vleesetende bacteriën, maar farmaceutische bedrijven werken aan nieuwe behandelingen met antibiotica, en het internationale vaccininstituut IVI zoekt naarstig naar een streptokokkenvaccin.

Wetenschappers van Harvard onderzochten de mogelijkheid om botox in te zetten om de verspreiding in te dammen en amputaties te voorkomen, met goede resultaten bij muizen.

Preventie van vleesetende bacteriën

Vleesetende bacteriën werden voor het eerst beschreven door Hippocrates in de 5e eeuw v.Chr., dus ze zijn niet nieuw.

Het aantal infecties met vleesetende bacteriën stijgt volgens sommige wetenschappers in de VS, maar het is niet bekend of dat komt door:

  • Betere rapportage
  • Meer of agressievere bacteriën, of
  • Groeiende resistentie bij bacteriën

Onderzoekers hebben o.a. ontdekt dat streptokokken de laatste tien jaar virulenter zijn geworden door genetische veranderingen en beter ziekten kunnen overbrengen.

Vaak zijn vleesetende bacteriën te vermijden door een wond snel uit te spoelen en vaak de handen te wassen. Naar een diepe wond moet een dokter kijken.

Amerikaanse onderzoekers zijn bang dat het aantal infecties met vleesetende bacteriën stijgt door klimaatveranderingen, die ervoor zorgen dat zeebacteriën langer actief zijn en op meer plaatsen voorkomen.