Een tandarts vult een kies

Gel kan je tanden repareren – geheel pijnloos

Wetenschappers hebben een baanbrekende gel ontwikkeld die op beschadigde tanden en kiezen gesmeerd kan worden en verloren glazuur kan herstellen. In de toekomst kan dat tot minder gaatjes leiden en zijn vullingen mogelijk verleden tijd.

Wetenschappers hebben een baanbrekende gel ontwikkeld die op beschadigde tanden en kiezen gesmeerd kan worden en verloren glazuur kan herstellen. In de toekomst kan dat tot minder gaatjes leiden en zijn vullingen mogelijk verleden tijd.

Shutterstock

Hoe klein gaatjes in de tanden ook zijn, ze vormen een groot probleem voor de volksgezondheid.

Wereldwijd lijden miljarden mensen aan cariës. De gaatjes kunnen weliswaar worden gevuld, maar dat is geen optimale oplossing. De behandeling, met boren en verdoving, is onprettig en de vullingen moeten op den duur worden vervangen.

Daarom is de wetenschap al lang op zoek naar een manier om gaatjes in de tanden te voorkomen. En een team Chinese onderzoekers lijkt een oplossing te hebben gevonden.

Gel herstelt tandglazuur

Een groot probleem bij onder meer tanderosie en gaatjes is dat het beschermende glazuur niet uit zichzelf herstelt. Als het weg is, is het weg.

Maar wetenschappers van de Zhejiang University School of Medicine hebben een gel ontwikkeld die tandglazuur herstelt en beschadigde tanden repareert.

De gel, die net als tandglazuur de mineralen calcium en fosfaat bevat, bestaat verder uit een alcoholoplossing met het molecuul tri-ethylamine, dat de mineralen stabiliseert.

Als de gel op tanden en kiezen wordt gesmeerd, gaan de mineralen daardoor niet klonteren, maar vormen ze een mooie laag kunstmatig glazuur, die tijdens proeven in slechts 48 uur een dikte van 3 micrometer bereikte.

Dat is honderd keer zo dun als een laag natuurlijk glazuur, maar de wetenschappers hopen met meerdere lagen op elkaar de gewenste dikte te bereiken.

Klinische proeven binnen een paar jaar

De gel is aanvankelijk getest op gedoneerde tanden en kiezen. Nu moet het product op muizen getest worden en vervolgens op mensen.

De onderzoekers verwachten dat de klinische proeven binnen twee jaar kunnen beginnen.