Veenlijken werden zorgvuldig begraven

Nieuw onderzoek aan 145 Deense veenlijken uit de bronstijd en vroege ijzertijd toont aan dat sommige individuen zorgvuldig in het moeras zijn neergelegd. De Deense archeoloog Morten Ravn leidde het onderzoek, waarbij een tot nu toe onbekend begrafenisritueel aan het licht kwam.

Volgens Ravn staarden onderzoekers zich jarenlang blind op een citaat van de Romeinse historicus Tacitus over Germaanse mensen-offers. Hij laat de term corpore infames vallen (zij die hun lichaam onteerd hebben), waarvoor de straf ophanging of verdrinking in een moeras was. De veenlijken werden daarom gezien als offers of executies van ontaarde mensen, verraders of homoseksuelen.

Botbreuken, schedelbreuken en andere verminkingen versterkten deze theorie. Maar dit soort verwondingen kunnen ook zijn ontstaan door de chemische reacties in het moeras, of onderdeel geweest zijn van een begrafenisritueel, omdat er ook opzettelijk verminkte skeletten zijn gevonden in graven uit die tijd. Er zijn dus overeenkomsten tussen sommige veenlijken en normaal begraven
lichamen.

De Vrouw van Huldremose droeg een rok, mantel en hoofddoek.

Een voorbeeld is de Deense Vrouw van Huldremose. Zij droeg een wollen rok, leren mantel en een hoofddoekje. Ze lag op haar rug met een staf van wilgenhout schuin over haar lichaam, en in haar mantel waren voorwerpen genaaid. Dit alles wijst op zorg voor de dode.

Andere veenlijken zijn met grafgiften in graven gelegd die bedekt waren met heide, bast of wol. Ze zijn niet gedood – ze hadden gewoon een vrij nat graf in plaats van een droge plek.