boomstam top

Een boomstam drijft al 120 jaar rechtop, en niemand weet hoe dat komt

Op het eerste gezicht is er weinig bijzonders aan. Maar een 9 meter lange boomstam trekt zich niets aan van de natuurwetten. Hij drijft rond in een Amerikaans meer op een manier die niet mogelijk zou moeten zijn.

14 oktober 2016 door Karine Kirkebæk

In het diepste meer van de VS, het Crater Lake in de staat Oregon, drijft een 450 jaar oude boomstam rond. Dat klinkt misschien niet heel bijzonder, maar deze oude reus treedt de natuurwetten met voeten.

Sinds 1896, toen de geoloog Joseph Diller de 9 meter lange boomstam ontdekte, drijft hij al in dezelfde positie in het meer: rechtop, met 1,2 meter van de stam boven het water.

De stam is zo groot en stabiel dat je erop kunt gaan staan.

Een parkwachter staat op de boomstam. Foto: Wikimedia Commons

Boomstam gaat tegen de wind in

Tot zover de normale feiten over de boomstam, die liefkozend 'The Old Man of the Lake' genoemd wordt.

Ten eerste begrijpen wetenschappers de bewegingen van de mysterieuze stam niet. In 1938 legde hij binnen drie maanden zeker 99,9 kilometer af. Dat is zelfs al veel als je buiten beschouwing laat dat hij tegen de wind in drijft.

Hij beweegt dus niet gewoon doordat het gedeelte dat boven het water uitsteekt, wind vangt als een zeil.

Stam zou niet verticaal moeten kunnen drijven

Maar vooral vragen wetenschappers zich af hoe het kan dat de boomstam rechtop ronddrijft, verticaal dus. Het slaat welbeschouwd nergens op dat zo'n grote stam op die manier door het water drijft, en dat al jarenlang.

'De oude man van het meer' is 9 meter lang en heeft een diameter van 61 centimeter. Volgens de basale natuurwetten drijft een object met die afmetingen altijd met de lengteas horizontaal op het wateroppervlak.

Alleen kleine voorwerpen, zoals twijgjes, drijven verticaal als deze boomstam.

Stenen als ankers in de wortels

Tot nu toe is niemand erin geslaagd om vast te stellen hoe het komt dat deze boomstam zich niets aantrekt van de natuurwetten.

Een van de mogelijke verklaringen is dat er stenen in de wortels zijn blijven hangen toen de boom in het water viel. Die stenen werken dan als een soort ankers die de stam omlaag trekken en verticaal houden.

Het probleem is echter dat er nu in ieder geval geen stenen meer aan het uiteinde van de stam zitten, noch is er bewijs dat ze er ooit gezeten hebben.

Vlonder bij Cleetwood Cove. De stam is links te zien. Foto: Wikimedia Commons

Een andere mogelijke verklaring is dat het lange uiteinde onder water in de loop der tijd compacter en zwaarder is geworden doordat het water heeft opgezogen.

Geen van deze theorieën zijn echter ooit bevestigd, en wellicht gebeurt dat ook wel nooit.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: