afbraak top

Zo lang duurt de afbraak van dingen in de natuur

Bananenschillen, chipszakken en batterijen kunnen de natuur honderden, duizenden of zelfs miljoenen jaren vervuilen.

20 mei 2016 door Karine Kirkebæk

Tijdens een opruimactie langs de Britse snelweg A48 werden chipszakken van 33 jaar oud gevonden. Die waren dus leeggegeten toen Margaret Thatcher nog de scepter zwaaide. Dat schrijft de Daily Mail.

En die zakken zagen er bijna uit als nieuw. Hoe lang doen dingen er eigenlijk over om afgebroken te worden in de natuur?

Ca. 1 maand

Keukenrol, kranten en papieren zakdoeken worden ongeveer in een maand afgebroken. Maar onder de grond doet een vel keukenrol er veel langer over.

6 weken

Ontbijtverpakkingen, papieren zakken en bananenschillen. Bananenschillen zijn gemaakt om het vruchtvlees te beschermen en bevatten het taaie cellulose, dat ook in cellofaan voorkomt.

2-3 maanden

Karton en melk- en sappakken die behandeld zijn met een laagje was doen er, afhankelijk van de dikte van het karton, 2 tot 3 maanden over om afgebroken te worden.

2 jaar

Sinaasappelschillen, multiplex en sigarettenpeuken. Er zitten meer dan 600 stoffen in sigaretten, waaronder celluloseacetaat. Deze kunststof zit in 95% van de sigarettenfilters en breekt maar heel langzaam af.

50 jaar

Blikjes van blik, autobanden en leer hebben allemaal een afbraaktijd van zo'n 50 jaar.

75-80 jaar

Chipszakken lijken misschien dun en kwetsbaar, maar toch doet de natuur er 75 tot 80 jaar over om het metallische plastic vliesje af te breken.

200 jaar

Frisdrankblikjes van aluminium moet je vooral recyclen, want ze zijn heel moeilijk afbreekbaar. Bovendien kun je drie uur televisie kijken met de energie die het hergebruik van één blikje bespaart.

500 jaar

Veel plastic flessen zijn gemaakt van polyethyleentereftalaat (PET), dat bijna onafbreekbaar is. Volgens sommige wetenschappers zijn er blijvend sporen van chemicaliën in de bodem waar een plastic fles gelegen heeft.

1-2 miljoen jaar

Glazen potten en flessen bestaan vooral uit silica, een van de meest stabiele en permanente mineralen op aarde.

Nog langer

De allergrootste vervuiler en langdurigste ongenode gast in de natuur is de batterij. Het dunne metalen omhulsel wordt uiteindelijk wel afgebroken, maar de chemicaliën vanbinnen zijn de grote boosdoeners.

Zinkchloride, lood, kwik en cadmium voelen zich goed thuis in de grond, blijven voor onbepaalde tijd bestaan en blijven bovendien giftig.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: