De Sternotherus odoratus – de gewone muskusschildpad – komt voor in meren en rivieren in Noord-Amerika en leeft voornamelijk in water. Hij kan maandenlang zonder lucht onder water blijven, bijvoorbeeld tijdens zijn winterslaap.
Wetenschappers vragen zich al tijden af hoe de schildpad aan voldoende zuurstof komt op zijn onderduikadres. Biologen van de Universität Wien in Oostenrijk hebben het antwoord gevonden: de schildpad heeft een speciale tong en hals, die via de dunne huidplooien met bloedvaten als een soort kieuw werken en zuurstof uit het water halen.
Undersøgelser af moskus-skildpaddens tunge under et elektronmikroskop viser, at tungen er en slags gælle.
De onderzoekers verrichtten onder meer onderzoek met een licht- en elektronenmicroscoop. Hieruit bleek dat het achterste stuk van de tong en een deel van de hals dunne huidplooien bevatten met een grote hoeveelheid kleine bloedvaten. Het aantal bloedvaten kwam overeen met het aantal in de huid van tongloze salamanders die hun zuurstof uitsluitend door de huid opnemen. Een ander onderzoek toonde aan dat het dier zijn tong niet gebruikt om zijn prooi door te slikken.
Abonnement: In dit nummer kun je onder meer lezen over de wedloop om het aidsvaccin en lichten we een tipje van de sluier op over de auto's van de toekomst.
Abonnement: Download een complete uitgave van Wetenschap in Beeld. Helemaal gratis. Je hoeft alleen maar in te loggen als gebruiker van wibnet.nl.
Lees wat de journalisten Helle en Henrik Stub van Wetenschap in Beeld over het heelal te melden hebben.
Verdiep je in de grootste gebeurtenissen van de 2. Wereldoorlog.