Buidelwolf-gen leeft voort in muizenembryo

100 jaar oud DNA gebruikt van wolf op sterk water

1 september 2009

Een Australisch muizenembryo maakt geschiedenis, want het bevat DNA van een Tasmaanse tijger, ook wel buidelwolf genoemd. Waarschijnlijk heeft dit DNA dezelfde functie als bij de buidelwolf, die inmiddels is uitgestorven. Wetenschappers hebben voor het eerst DNA van een uitgestorven dier in een gastheer ingebracht. Het DNA komt uit drie 100 jaar oude buidelwolven op sterk water uit het Victoria-museum in Melbourne, Australië. Nadat was aangetoond dat het DNA echt van wolven afstamde, isoleerden onderzoekers het gen Col2a1, dat ze in een bevrucht eitje van een muis plaatsten. Het eitje werd teruggeplaatst in de muizenbaarmoeder, waarna ze het gedrag van het ’tijger-gen’ konden bestuderen. Het gen blijkt dezelfde functie te hebben als muizen-Col2a1: het activeert een ander gen dat helpt bij de vorming van kraakbeen en botten. De onderzoekers uit Australië en de VS zijn enthousiast over de DNA-overdracht. De unieke transplantatie dient niet alleen om vast te stellen waar deze buidelwolf zich bevond op de ladder van de ontwikkeling, maar de onderzoekers menen ook dat de methode van toepassing kan zijn om kennis te vergaren over andere uitgestorven diersoorten en wellicht om te voorkomen dat bedreigde diersoorten uitsterven. Er waren ooit veel Tasmaanse tijgers, maar de soort werd om diverse redenen uitgeroeid. Het dier had een gewilde vacht, maar werd ook afgeschoten door schapenfokkers die de soort ervan verdachten hun groeiende veestapel snel uit te dunnen. De laatste tijger stierf op 7 september 1936 in gevangenschap in Hobart Zoo.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: