De stoker John Torrington stierf als een van de eersten in de winter van 1846. Hij werd begraven in de permafrost, waardoor zijn lichaam bewaard is gebleven.

© Owen Beattie/Univ of Alberta

DNA-analysen brengen nieuws over slachtoffers van schip des doods

In 1846 stierf een aantal zeelieden onder akelige omstandigheden op een koud, onbewoond eiland ten noorden van Canada. Nu het DNA uit hun stoffelijke resten is onderzocht, blijkt dat vier van hen mogelijk vrouwen waren.

2 mei 2017 door Karine Kirkebæk, Historia

In 1845 ging kapitein John Franklin op zoek naar de veelbesproken Noordwestelijke Doorvaart ten noorden van Canada.

Als die werkelijk bestond, zouden de Britten gemakkelijk naar het handelsmekka in Azië kunnen varen.

De zoektocht naar de doorvaart liep echter tragisch af. De twee schepen van de expeditie vroren vast in het ijs, en de bemanning was genoodzaakt van boord te gaan.

Lees meer over de fatale Franklin-expeditie

DNA uit 37 botten

De schipbreukelingen gingen aan land op het naburige Koning Willem-eiland, waar ze een voor een bezweken aan honger en kou.

Onlangs hebben onderzoekers DNA verkregen uit 37 botten en tanden van 24 zeelieden die op het eiland zijn gevonden.

De analyse daarvan moet meer informatie opleveren over de 24 schipbreukelingen.

Sporen van kannibalisme

Uit eerder onderzoek is gebleken dat de zeelieden het zwaar hadden nadat ze de schepen hadden verlaten. Zo vertonen de beenderen sporen van kannibalisme.

De nieuwe proeven laten zien dat er resten van dezelfde persoon op twee verschillende plekken op het eiland lagen – 1,7 kilometer van elkaar vandaan.

Dat kan erop duiden dat een onderzoeksteam uit 1879 de botten heeft gevonden en meegenomen.

Waren er vier vrouwen mee?

Het opvallendste resultaat van de DNA-analysen is dat vier van de zeelieden vrouwen zouden kunnen zijn.

Onderzoeksleider Douglas Stenton zegt tegen Live Science dat dit hem verraste, omdat het niet bij hem was opgekomen dat er vrouwen aan boord zouden kunnen zijn geweest.

Een mogelijke verklaring voor dit resultaat is dat het mannelijke Y-chromosoom soms moeilijk is op te sporen als de hoeveelheid DNA gering is.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: