Hoe beschermt zonnecrème de huid?

We smeren ons in met zonnecrème om ons te beschermen tegen de schadelijke ultraviolette stralen van de zon. Een crème kan een mineraal of een chemisch zonnefilter bevatten, of allebei. Een mineraal zonnefilter krijg je als je witte verfstoffen zoals zinkoxide of titaniumoxide aan de crème toevoegt. Deze stoffen werken als filter doordat ze de uv-straling terugkaatsen naar de omgeving.
Bij crèmes met een mineraal zonnefilter blijft er vaak een poos na het insmeren nog een wit waas op de huid achter. Dat is met crèmes met een chemisch filter vaak niet het geval; die bevatten organische moleculen zoals benzofenon, kamferverbindingen, cinnamaten en salicylaten. Deze stoffen nemen de uv-stralen op en vormen ze om tot infraroodstraling, dat wil zeggen warmte, die aan de lucht afgegeven wordt of weggevoerd wordt door de bloedsomloop.
Vrijwel alle zonnecrèmes beschermen zowel tegen uva- als uvb-straling. De uva-straling beïnvloedt de veerkracht van de huid en veroorzaakt rimpels en een leerachtige huid. De uvb-straling veroorzaakt zonnebrand, die wij allemaal kennen van te lang in de zon zitten zonder ons in te smeren. Beide soorten straling kunnen mede leiden tot huidkanker, en al wordt uvb-straling schadelijker geacht dan uva-straling, er bestaat geen ‘veilige’ ultraviolette straling.
De factoraanduiding die op zonnecrème staat, verwijst uitsluitend naar de bescherming die de crème biedt tegen uvb-straling, dus tegen zonnebrand. Dat veel mensen toch verbranden ondanks het gebruik van een zonnebrandcrème met een hoge factor, komt doordat ze te weinig crème aanbrengen. Je hebt een hele hand vol nodig (ongeveer 40 gram voor een volwassene), niet zomaar een kloddertje her en der. Verder is een waterbestendige crème het beste, want die biedt ook bescherming als je vaak een duik neemt en veel transpireert.