1 procent wordt schizofreen

Schizofrenie is een ernstige aandoening, die gepaard gaat met dwangvoorstellingen, hallucinaties en stoornissen van gedachten en het gevoelsleven. De genen bepalen in hoge mate hoeveel kans iemand heeft om schizofrenie te ontwikkelen, maar de ziekte ontstaat meestal pas als gevolg van sociale en psychische druk of door drugsgebruik.

Diverse onderzoeken wijzen uit dat de hersenen bij schizofreniepatiënten een andere structuur en werking lijken te hebben dan bij gezonde mensen. In een onderzoek uit 2008 mat Andreas Meyer-Lindenberg van het Zentralinstitut für Seelische Gesundheit in Mannheim, Duitsland, met MRI-scans de grootte van hersengebieden bij circa 500 mensen, van wie de helft schizofreen was.

Daaruit bleek dat de hippocampus (die betrokken is bij het geheugen) en een aantal grijzestofgebieden in de hersenschors kleiner waren bij de schizofrenen, terwijl een aantal zones midden in de hersenen groter was. Die zones vormen het corpus striatum.

De gebieden zijn van belang voor gevoel en beweging, en het zijn schakels in de communicatie tussen andere zones. Dat duidt erop dat de communicatiewegen in schizofrene hersenen afwijken.

Minder zenuwbanen verbinden centra

Ian Ellison-Wright en Ed Bullmore van de Engelse University of Cambridge analyseerden in 2009 scans van meer dan 400 schizofreniepatiënten. Hun hersenen waren bestudeerd met de DTI-scantechniek. Dat is een verfijnde MRI-scan die de beweging van watermoleculen binnen de langwerpige zenuwcellen registreert en zichtbaar maakt. Zo is te zien welke delen van de hersenen met elkaar verbonden zijn.

Uit het onderzoek bleek dat de schizofreniepatiënten veel minder zenuwbanen hadden in twee gebieden van de frontale en temporale kwab. Die gebieden zijn cruciaal voor de communicatie tussen de thalamus, frontale kwab en de gyrus cinguli, en tussen onder meer de frontale, temporale en pariëtale kwab.