Lavastrømme på Månen

Lava leidde tot de grootste maanvlakte

NASA deed een sensationele ontdekking: de grootste vlakte op de maan is geen inslagkrater, zoals altijd werd aangenomen.

11 februari 2015

Nieuwe theorie over grootste vlakte op de maan

De geschiedenis van de maan gaat op de schop, nu onderzoekers van NASA een spectaculaire vondst hebben gedaan. Tot dusver leek het erop dat de grootste vlakte van de maan, Oceanus Procellarum, ontstond door een botsing van de maan en een planetoïde in de woeste jeugd van het zonnestelsel.

Nu blijkt uit gegevens van de NASA-ruimtesondes Ebb en Flow (‘eb’ en ‘vloed’) dat de circa 2600 kilometer brede vlakte omgeven is door lange breuken vol lava, die een enorm vierkant vormen.

In 2012 vlogen de ruimtesondes Ebb en Flow 55 kilometer boven de maan. Toen de afstand tussen de sondes veranderde, lazen de onderzoekers aan de verschillen in de zwaartekracht van de maan af hoe de grootste maanvlakte tot stand kwam.

Maan is gevormd door geologische activiteit – niet door planetoïde

Als de maanvlakte door een botsing met de een of andere planetoïde was ontstaan, dan zou ze rond of ovaal zijn geweest. De astronomen denken nu dat de enorme vlakte na een hevige geologische activiteit is ontstaan, kort na de vorming van de maan.

Net als wanneer aardplaten bewegen en aardbevingen uitlokken, hebben gigantische geologische krachten de korst van de maan uiteen gereten, met als resultaat dat de korst begon te barsten. Roodgloeiende lava stroomde uit de barsten en overstroomde het gebied van de maan dat we nu kennen als de Oceanus Procellarum.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: