Ringen van Uranus veranderen

Astronomen zijn enthousiast: unieke observaties van de ringen van opzij geven nieuwe kennis

1 september 2009

Met de zeer krachtige Keck II-telescoop op Hawaï waren in mei 2007 de ringen van Uranus van de zijkant te zien. Van opzij zien ze eruit als een streep; je krijgt slechts eens in de 42 jaar de kans om de ringen op deze manier vanaf de aarde te zien. De ringen werden in 1977 ontdekt. Astronomen kregen dit soort observaties voorheen namelijk niet voor elkaar, en de nieuwe beelden geven op dit vlak veel nieuwe inzichten. Zo blijkt dat ze helemaal niet zo onveranderlijk zijn als werd aangenomen. Toen de nieuwe beelden werden vergeleken met beelden van de Voyager 2-sonde, die Uranus in 1986 passeerde, bleek duidelijk dat de ringen aan de oppervlakte van de planeet wat krachtiger waren geworden, en dat er nu materie te zien is op plaatsen die voorheen leeg waren. De astronomen gaan ervan uit dat de dertien ringen van Uranus op hun plaats blijven door de zwaartekracht van ‘herdermanen’. Tot nu toe zijn er maar twee van deze manen waargenomen: Cordelia en Ophelia, ontdekt door Voyager 2. Waarschijnlijk zijn er meer herdermanen, maar omdat ze vrij klein en donker zijn, zijn ze moeilijk te zien. Op de nieuwe beelden kunnen wel nieuwe manen opduiken, want als je de ringen exact van de zijkant kunt zien, heb je de meeste kans om manen te ontdekken; in deze positie is het weerkaatste licht van de ringen, dat normaal veel sterker is dan van een herdermaan, het zwakst.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: