Astronaut and black hole

Kan iets uit een zwart gat komen?

Het grootste zwarte gat, van een miljard keer de zonnemassa, bevindt zich in de sterrenstelselcentra. Is het ontstaan van een zwart gat een onomkeerbaar proces, waarbij materie en informatie voorgoed verdwijnen, of kan het ook de andere kant op gaan?

Wat weten we?

Het bestaan van zwarte gaten volgt direct uit de relativiteitstheorie van Einstein, die een zwart gat heel simpel beschrijft door een waarnemingshorizon in te voeren; die schermt de kern van het gat van het overige heelal af. In de singulariteit in het midden is alle massa in één punt zonder uitbreiding verzameld. Wat de waarnemingshorizon in komt, verdwijnt voorgoed uit het heelal.

Maar de Britse natuurkundige Stephen Hawking toonde al in 1974 aan dat straling in de kwantummechanica kan ontsnappen aan de waarnemingshorizon. Die straling, de hawkingstraling, zal tot een langzame verdamping van een zwart gat leiden. De vraag blijft alleen of de straling het mogelijk maakt om informatie uit een zwart gat te halen. Volgens de kwantummechanica kan informatie namelijk niet zomaar verdwijnen. De singulariteit in het midden is ook niet verenigbaar met de kwantummechanica, dus zwarte gaten zijn vast veel complexer dan blijkt uit de relativiteitstheorie.

Krijgen we antwoord?

De dichtstbijzijnde zwarte gaten liggen op duizenden lichtjaren. De hawkingstraling is te zwak om over die afstand te kunnen waarnemen. In de praktijk zijn zwarte gaten dus nauwelijks te bestuderen.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: