whale cutting

De 10 zwaarste onderzoeken: walvissen snijden

Biologen snijden stinkend, rottend walvisvlees aan stukken in de hoop dat ze kunnen achterhalen waar het dier aan overleden is.

20 november 2013 door Antje Gerd Poulsen

De geur van een rotte vis – al is het maar een kleintje – is overweldigend. Maar het is niets vergeleken bij de stank van een rotte walvis. Toch zijn er mensen die niet alleen uren in de stank gaan staan, maar het vlees ook nog eens in stukken snijden, waardoor ze helemaal onder de stinkende olie en het bloed komen te zitten.

Walvissen worden onderzocht

Als een walvis ergens ter wereld strandt, rukken zeebiologen uit die precies weten hoe ze te werk moeten gaan. Ze werken bij aquaria, universiteiten of andere onderzoeksinstanties en hebben voor dit werk een speciaal draaiboek.

In rubberen pakken gekleed snijden ze met lange messen eerst grote repen vlees van de walvis, waarna ze de organen blootleggen en daar monsters van nemen. Daarna analyseren de onderzoekers de monsters in het lab en stellen ze de doodsoorzaak vast. Zo draagt elke walvis bij aan de wetenschap.

De stank van rotte walvis

Het gebeurt ook wel dat het team een walvis doodt om een lange, pijnlijke doodsstrijd te voorkomen. Zelf komen de walvissnijders hoe dan ook onder de stank van rotte walvis te zitten – een geur die je er niet zomaar af wast.

Bekijk de explosie van een walvismaag in april 2013 in Nederland

Lees meer: de ergste wetenschappelijke baantjes

Als je een account hebt op onze website en ingelogd bent, kun je het artikel uit Wetenschap in Beeld 1/2014 downloaden.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: