Gruwelijke dood TOP

Gruwelijke dood in het dierenrijk

Een dier dat in de klauwen van de killers van de natuur valt, sterft een langzame dood. Dit zijn drie van de akeligste manieren om te sterven in het dierenrijk.

7 juni 2016 door Lars Thomas & Jesper Bindslev

Gruwelijke dood 1: Van binnenuit opgegeten

De paddenvlieg legt zijn eitjes in de neusgaten van een pad. De larven eten het slachtoffer van binnenuit op.

De middelgrote, groenglanzende paddenvliegen, die in Noordwest-Europa veel voorkomen, gebruiken levende padden als broedmachine. De vlieg legt haar eitjes altijd rond de neusgaten van een meestal gewonde of zieke pad.

Zodra de larven uitkomen, beginnen ze zich tegoed te doen aan het weefsel rond en in de neusgaten. Naarmate de larven groter worden, rukken ze steeds verder op in de ogen en hersenen van de betreurenswaardige pad.

Uiteindelijk sterft de pad, maar de larven blijven eten tot ze hun gastheer netjes op hebben. Vervolgens boren ze zich in de grond, waar ze zich verpoppen.

Gruwelijke dood 2: Doodgeschud

De zeeluipaard slingert de pinguïn zo hard heen en weer dat hij levend gevild wordt.

Pinguïns staan meestal wat op de rand van het ijs te trappelen voordat ze in het water springen. Ze kijken uit naar hun aartsvijand: de zeeluipaard.

De zeeluipaard kan wel 3,5 meter lang en 600 kilo zwaar worden. Ondanks een indrukwekkend gebit krijgt de zeeluipaard zijn buit niet goed doormidden, dus heeft hij een andere techniek ontwikkeld.

Hij grijpt een zwemmende pinguïn bij zijn poten en schudt hem woest heen en weer. Ook slaat hij hem herhaaldelijk tegen het wateroppervlak met zo’n kracht dat de vellen van de pinguïn erbij hangen. Zo verdeelt de zeeluipaard het vogellijf in hapklare brokken.

Gruwelijke dood 3: Levend verslonden

De kikker denkt een lekker hapje gevonden te hebben, maar de larve bijt zich in hem vast.

De grote, dikke larve van de Epomiskever is een lekker hapje voor een kikker. Maar als de kikker aanvalt, staat hij zelf op het menu.

De larve lokt de kikker door met zijn voelsprieten te wuiven. Als een kikker zijn kleverige tong naar hem uitsteekt, ontwijkt de larve die en bijt hij zich vast in kop, hals of buik van de kikker, waar hij het amfibie levend begint te verteren.

Zelfs als de kikker de larve toch weet te verschalken, braakt hij hem weer op, waarna de larve zich alsnog vastzet en rustig aan de maaltijd begint.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: