Kikkers gebruiken de pezen in hun enkels als katapult om extra snelheid te krijgen.

Geniale technieken geven dieren extra snelheid

De kikker springt als een gespannen katapult en de inktvis heeft een ingebouwde straalmotor. Ontdek de geniale oplossingen die dieren maximale snelheid geven, met zo weinig mogelijk inspanning.

15 oktober 2017 door Jonas Grosen Meldal en Jesper Bindslev

De lange poten van kikkers werken als katapult

Kikkers behoren tot de beste springers van het hele dierenrijk. Sommige soorten kunnen wel twintig keer hun eigen lengte springen.

Door hun lange poten kunnen ze zich langer afzetten, waardoor ze meer springkracht krijgen. Voordat ze springen, trekken kikkers hun beenspieren aan, waardoor de pezen in de enkels als een soort katapult worden aangespannen.

Als hij zich afzet, trekken de pezen zich samen als een elastiek, waardoor er extra energie vrijkomt. Hierdoor kunnen ze hun poten pijlsnel weer strekken en krijgen ze een extra zwiep mee.

Wil je meer wetenschappelijke antwoorden op de vraag waarom je eruitziet zoals je eruitziet? Probeer dan drie nummers van Wetenschap in Beeld. 

Flexibele ruggengraat geeft luipaard extra snelheid

De luipaard is de snelste sprinter ter wereld. Hij versnelt van 0 tot 100 km/h in drie seconden en heeft een topsnelheid van 120 km/h.

Het geheim achter deze indrukwekkende snelheden is een extreem flexibele ruggengraat. Hierdoor kan hij zijn achterpoten helemaal voor zijn voorpoten zetten, waardoor hij krachtiger kan afzetten. Het dier kan stappen van wel 7,5 meter zetten en versnelt bij elke stap met zo'n 10 km/h.

Tegelijkertijd zorgen zijn scherpe klauwen voor een uitstekende grip en is de luchtweerstand door zijn smalle lichaam minimaal.

Inktvis heeft ingebouwde straalmotor

De meeste waterdieren verplaatsen zich met behulp van hun vinnen en staart, maar de inktvis wordt voortgestuwd door een waterstraal.

Dit weekdier heeft namelijk zijn eigen straalmotor; een elastische holte die afwisselend groter en kleiner wordt. Hiermee zuigt de inktvis zich vol water dat hij vervolgens weer naar buiten drukt via een kleine trechter, zodat hij zelf in de tegenovergestelde richting wordt geduwd.

Deze techniek betekent wel dat de inktvis zich, in tegenstelling tot andere dieren, niet met een constante snelheid kan verplaatsen. Als het water naar buiten wordt geduwd, maakt hij snelheid. Als hij water opzuigt, neemt zijn snelheid weer af.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: