Go in circles

We lopen rondjes als we verdwaald zijn

Proeven toonden aan dat we oriëntatiepunten nodig hebben om op koers te blijven.

27 januari 2010

Je kent het wel uit films en boeken: wie verdwaald is, loopt rondjes en kruist telkens zijn eigen spoor. Onderzoek aan het Duitse Max Planck-instituut in Tübingen wijst nu uit dat dit geen verzinsel is.

Vrijwillige proefpersonen werden het bos van het Duitse Bienwald en de Tunesische woestijn in gestuurd om te testen of ze een paar uur achter elkaar rechtuit konden lopen. Zolang de zon of maan scheen, bleven de wandelaars probleemloos op koers; dit zagen de onderzoekers op hun gps.

Maar het richtingsgevoel bleek stukken minder te zijn op bewolkte dagen en nachten zonder maan. Zonder dat ze het zelf merkten, begonnen de proefpersonen al gauw rondjes lopen. Hieruit leiden de onderzoekers af dat de hersenen afhankelijk zijn van oriëntatiepunten om op koers te kunnen blijven.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: