Gaat dood altijd gepaard met verdriet?

1 september 2009

Er zijn diverse culturen in Azië waarbij mensen geen tekenen van rouw vertonen bij sterfgevallen, zoals op Bali. In een onderzoek van een paar jaar terug kwam Indonesië, waar Bali ligt, uit de bus als het enige van 75 landen waar mensen niet huilen bij een sterfgeval. Balinezen lopen eerder te lachen als ze je over de dood van een naaste vertellen. Als het om een jonge vrouw gaat die haar man verloor, grappen de anderen dat de wereld vol mannen zit, en dat ze vast snel een nieuwe vindt. Voor Europeanen lijkt zo’n reactie misschien kil, en diverse antropologen delen die visie. De Noorse antropoloog Unni Wikan heeft echter een andere verklaring. De Balinezen glimlachen om de dood omdat ze bang zijn dat ze ziek worden van verdriet. De gedachtegang achter deze opvallende monterheid is dat lichamelijke ziektes van de ziel stammen, en als verdriet en een negatief gevoel de overhand krijgen, word je ziek. Op Bali heb je dus geen opvang en crisishulp naar westerse maatstaven, en verdriet wordt verdreven door een bijna rituele opgewektheid en vreugde. De nabestaanden nemen soms een koud bad als ze boos zijn omdat de omgeving om hun verdriet moet lachen. Maar na een paar maanden zijn ze meestal dankbaar dat ze zijn gered van triestheid en lichamelijke ziekte.

Bekijk ook ...

ONTVANG DE NIEUWSBRIEF VAN WETENSCHAP IN BEELD

Je ontvangt je gratis special, Onze extreme hersenen, als download zodra je je hebt aangemeld voor onze nieuwsbrief.

Ook gelezen

Niet gevonden wat je zocht? Zoek hier: